Start Jakość gazu Historia Oddziały SIPTNIG Kontakt Archiwum Zaloguj  
 
 
Muzeum Gazownictwa w Górowie Iławieckim
Wtorek, 24/02/2009 - 11:56:46

Górowo Iławeckie położone jest w północnej części województwa warmińsko-mazurskiego w powiecie bartoszyckim nad Młynówką i Jeziorem Garncarskim. Początkowo miasto nazywano Landstrasse, później Landsberg czyli Krajowa Góra. Leżało w niedalekiej odległości od stolicy powiatu Pruskiej Iławki. W okresie powojennym, po zdobyciu miasta i wyznaczeniu nowych granic państwa dla miasteczka trzeba było znaleźć nową nazwę. Komisja nazewnicza przetłumaczyła więc część niemieckiej nazwy "góra" na "Górowo" i dołożyła przymiotnik "iławeckie" od historycznej stolicy powiatu.

Położone na wzgórzach miasteczko, mimo licznych zawirowań historii, zachowało średniowieczny układ urbanistyczny starego miasta (z rynkiem pośrodku z którego naroży wychodzi 8 ulic) wraz z dobrze zachowanymi zabytkami. Do ważniejszych należą:

  • Ratusz Górowski - zabytkowy budynek wybudowany w stylu gotyku pochodzi z XIV wieku. Przebudowany został w późniejszym okresie. Budynek na planie prostokąta ma charakterystyczną drewnianą wieżyczkę.
  • Kościół Najświętszego Serca Pana Jezusa - wybudowany jest w stylu neogotyckim, pochodzi z 1895. Parafia rzymskokatolicka.
  • Cerkiew greckokatolicka Podwyższenia Krzyża Świętego
  • Wieża ciśnień
  • unikatowe Muzeum Gazownictwa

Historia

W dniu 6 maja 1907 roku magistrat, powziął decyzję o budowie gazowni na węgiel kamienny. Inwestycję zlecono specjalistycznej firmie Karla Frandego z Bremy. Wg przygotowanej przez nią dokumentacji gazownia miała produkować 50dm3 gazu na dobę, miały powstać piece jeden podwójny, jeden potrójny, zbiornik gazu o pojemności 350m3, sieć rur o przekroju od 150 do 60mm swą długością zbliżała się do 8000m, zaś koszt całości obliczono na sumę 96tys. ówczesnych marek. Budowę ukończono 13.09.1908 roku, w tym dniu wyprodukowano pierwszy gaz. Cena 1m3 wynosiła 20 fenigów za gaz oświetleniowy oraz 15 fenigów za rurowy. Węgiel dowożono z kopalni Bulfen. Pierwszy milion m3 gazu wyprodukowano 15.02.1920 roku, drugi - 8.04.1931 roku. Gazownia w latach 1908-1910 zarządzana była przez Centralny Urząd w Bremie. W 1910 przeszła pod zarząd miasta, jej kierownikiem został Altermann, którego w 1912 zastąpił Naujod. Palaczem zatrudnionym przez miasto był Guss.

Muzeum

W sierpniu 1914 roku wkrótce po wybuchu I wojny światowej, kierownika gazowni i głównego palacza powołano natychmiast do wojska. Niebawem do miasta wkroczyli Rosjanie, przed którymi wszyscy uciekali, także pracownicy gazowni. Ale już po 8 dniach okupacji po przegranej bitwie pod Tannenbergiem Rosjanie wycofali się z miasta. Sytuację w gazowni uratował sprowadzony z Pruskiej Iławki kierownik tamtejszego zakładu Ranser. Jednak wojenna zawierucha zaważyła na dostawach węgla do gazowni i w roku 1919 gaz produkowano z kłód drewnianych i pniaków, co powodowało wyzwalanie się w nim octanów. Niszczyły one nagminnie gazowe liczniki. Z tego min. powodu zamontowano w 1921 roku koksowe urządzenie gazowe, pozwalające na łączenie w wysokiej temperaturze gazu koksowego( 25% ) z gazem węglowym ( 75% ). Dla usprawnienia pracy palaczy zamontowano w roku 1920 maszynę do załadunku retort tzw. muldę. Do 1925 roku miasto było oświetlane przez 42 latarnie gazowe, gazownia obsługiwała około 400 gospodarstw domowych. Po wprowadzeniu elektryczności gazownia nadal utrzymywała produkcję, ponieważ energii elektrycznej używano przeważnie do napędu maszyn rolniczych, urządzeń zakładowych rzemiosła i produkcji. Gazownia pracowała nieprzerwanie aż do lutego 1945 roku. Po II wojnie światowej zdewastowana w 45% zaczęła na nowo pracować dopiero w 1964 roku, dzięki urządzeniom uzupełnionym z ościennych gazowni w Sępopolu i w Braniewie. Zakład w Górowie Iławeckim pracował aż do 1992 roku. Po zakończeniu produkcji dwa lata trwały prace remontowe związane z otwarciem muzeum, które otworzyło swoje podwoje w 1994 roku. W części gdzie znajdowało się składowisko węgla zgromadzono jako eksponaty różnego rodzaju akcesoria gazownicze.


Budynek muzeum
źródło: www.gorowoilawieckie.pl

Budynek muzeum
źródło: www.gorowoilawieckie.pl

Budynek muzeum


Piec do wytwarzania gazu
źródło: www.rowery.olsztyn.pl

Muzeum Przemysłu Gazowniczego w Górowie Iławeckim
ul. Wyszyńskiego 20
11-220 Górowo Iławeckie
tel. (0- 89) 761 10 92, (0- 89) 761 17 30
www.gorowoilawieckie.pl



« powrót

Polecamy:
Regulaminy
Zarząd Oddziału SITPNIG
Rys historyczny
Statut
Jak zostać członkiem
Organizacja
Koła przy SITPNIG Gdańsk
Inne stowarzyszenia
Warto zwiedzić
Linki
Galeria zdjęć
Jakość gazu
Stopka redakcyjna:
Archiwum artykułów
Statystyki
Stopka redakcyjna
Humor
Najnowsze artykuły:
19/09/2016 - 07:46
...
18/04/2016 - 05:42
PBG podpisało aneks z pozostałymi spółkami, które tworzą konsorcjum realizujące kontrakt na budowę terminalu LNG w Świnoujści...
17/04/2016 - 16:52
Niedzielne referendum we Włoszech w sprawie propozycji zniesienia automatycznego przedłużania koncesji na wydobycie ropy naft...
15/04/2016 - 02:47
Prawie sto podmiotów zgłosiło projekty w inicjatywie PGNiG Termika zatytułowanej „Otwarte innowacje dla gospodarki o ob...
14/04/2016 - 09:33
Polskie Górnictwo Naftowe i Gazownictwo oraz Grupa Azoty zawarły nową umowę na sprzedaż paliwa gazowego. Na podstawie umowy r...
Partnerzy:












Co na to Murphy?
Bardzo dużo można zauważyć, gdy się patrzy.

 
  Start   Archiwum publikowanych artykułów   Jakość gazu   Regulaminy   Rys historyczny   Zarząd Oddziału SITPNIG   Oddziały SIPTNIG   Statut   Jak zostać członkiem
Organizacja   Koła przy SITPNIG Gdańsk   Inne stowarzyszenia   Warto zwiedzić   Linki   Galeria zdjęć   Kontakt  
SITPNiG   Pomorska Spółka Gazownictwa   CP Energia   LOTOS   PGNiG   Wirtualny Nowy Przemysł  

© 2007-2012 SITPNiG - Stowarzyszenie Inżynierów i Techników Przemysłu Naftowego i Gazowniczego Oddział Gdańsk

Realizacja: 4mpproject.pl